Over

Uitvaartverenigingen verzorgen uitvaarten in een persoonlijke sfeer, waarbij het traditionele nabuurschap nog een grote rol speelt. De noaberschap in de lokale uitvaart lijkt nog het meest op een verzekering in natura. Alle leden van een uitvaartvereniging zijn in principe als vrijwilliger betrokken bij een lokale uitvaart. Leden van de vereniging nemen naar wens van de nabestaanden een deel van de uitvaart en de organisatie ervan op zich, met respect voor de overledene. Ze kunnen allerlei taken verrichten zoals de overledene verzorgen, de kaarten schrijven, koffie en thee voor de rouwenden verzorgen, de kist dragen of de kerk inschakelen. Als nabestaanden geven zij de opdracht om de uitvaart te verzorgen en worden ze nauw betrokken bij de organisatie. Het opbaren kan bij een lokale uitvaart thuis, of in het eigen rouwcentrum van de vereniging of de kerk. De familie hoeft zelf niet veel te doen. Het is vaak een mix van onderlinge en ingehuurde hulp. 

Gemeenschap

Uitvaartverenigingen zijn meestal te vinden in dorpen en op het platteland, waar mensen soms hun hele leven lang al lid zijn. Nardus, de branchevereniging die de traditie van de lokale uitvaart heeft voorgedragen, is in 2007 ontstaan uit een fusie van twee verenigingen. Nardus wil met de tijd mee gaan en ondersteunt de verenigingen daarin. Meer dan driehonderdvijftig uitvaartverenigingen zijn aangesloten bij Nardus.

Geschiedenis

Het nabuurschap waar een lokale uitvaartvereniging op stoelt, heeft zijn oorsprong op het platteland in grote delen van Nederland. Het komt neer op burenhulp, waarbij deze buren echt op elkaar konden rekenen. Een soort verzekering in natura dus.  Als iemand overleed, werden onmiddellijk de naaste buren in kennis gesteld, desnoods midden in de nacht. De vijf buren aan weerszijden waren gewoonlijk noaberplichtig. De noabers namen dus alle taken op zich. Van het ‘aanzeggen’, het mondeling bekendmaken van het overlijden, de aangifte op het gemeentehuis, tot het wassen en in de kist leggen van de overledene. Het meer dan honderd jaar oude fenomeen van de lokale uitvaart leeft nog steeds. Een uitvaartvereniging kan voor dragers zorgen als er geen buren of familieleden zijn die dat kunnen of willen en ook de kleding voor de dragers wordt beschikbaar gesteld. Soms vervult een bestuurder de rol van eerste aanspreekpunt. Tegenwoordig hoeft de bode van de vereniging niet meer door het dorp te gaan om het overlijden te melden en de begrafenis aan te kondigen. Rouwkaarten worden nog wel verstuurd, maar er gebeurt heel veel via sociale media. Jongeren kennen het gebruik niet meer zo en zijn minder geïnteresseerd. Hierdoor bestaan ook de besturen vaak uit oudere mensen.

Organisatie

Nardus Samenwerkende Uitvaartorganisaties
Dalenk 7a
7371DE Loenen (Gld)
Website