Over

De bekendste uiting van de sint-maartenviering in Utrecht is het sint-maartenzingen, ook wel lichies lope genoemd. Op 11 november gaan kinderen 's avonds met lampionnen zingend langs de deuren. In ruil voor het zingen van een sint-maartensliedje hopen ze snoep of fruit te krijgen of wat geld. In Utrecht zijn er veel andere activiteiten op 11 november, waarbij de kernwaarden saamhorigheid, delen en rechtvaardigheid centraal staan. 's Ochtends luidt het Utrechts Klokkenluiders Gilde de zware Martinusklok in de Domtoren, de burgemeester hijst samen met schoolkinderen de stadsvlag, in de Domkerk wordt de solidariteitsprijs De mantel van Sint Maarten uitgereikt, er zijn tentoonstellingen, wandelingen, lezingen, een gratis maaltijd voor dak- en thuislozen, een oecumenische vesper in de Dom, fanfare 11-11 (dit is een muzikale lampionnentocht met een uitgelichte Sint Maarten te paard), de traditionele Sint-Maartensmarkt aan de Oudegracht, een sint-maartenskinderfeest in de Dom en meer.

Gemeenschap

Om de stad Utrecht te promoten als DE Sint Maartenstad van Nederland en om het gedachtegoed van Sint Maarten uit te dragen, is in april 2001 het Sint Maartensberaad Utrecht opgericht. In dit beraad zijn vertegenwoordigd het Citypastoraat van de Utrechtse Domkerk, het Museum Catharijneconvent en de Utrechtse VVV. En natuurlijk zijn er de kinderen die zingend langs de deuren gaan. De Utrechtse scholen besteden veel aandacht aan het feest van Sint-Maarten.

Geschiedenis

Het feest van Sint-Maarten werd al in de Middeleeuwen in Utrecht gevierd. De eerste kerk die in de zevende eeuw werd gebouwd op de plek waar nu het Domplein is, was gewijd aan Sint Maarten. In deze kerk werden relikwieën van hem bewaard. Als Romeins soldaat gaf hij royaal geld aan bedelaars en toen hij op een dag geen geld meer had, gaf hij de helft van zijn mantel weg. In een droom werd hem duidelijk dat die bedelaar Christus was. Op 11 november 397 is hij in Tours onder grote belangstelling begraven. De traditie van het zingen van sint-maartensliederen en het langs de deuren trekken door kinderen gaat terug tot de tijd dat bedelende armen met fakkels langs de deuren van de rijken gingen om voedsel en brandstof voor de winter te krijgen. Met Sint-Maarten diende men klaar te zijn voor de winter. Tot de Reformatie, circa 1580, werd Sint-Maarten groots gevierd. Daarna kreeg de viering een veel ingetogener karakter. In de achttiende eeuw was in sommige wijken de viering een bedelfeest voor kinderen. In de jaren rond 1930 waren er vredesdemonstraties, waarbij comités met sint-maartenlichtjes liepen. Toen na de jaren zestig antroposofische scholen populairder werden, gaven zij de sint-maartenviering een impuls. Aan het einde van de eeuw verschenen er in korte tijd weer overal sint-maartenzangers, ook in nieuwbouwwijken bleken de kinderoptochten de sociale cohesie te bevorderen. In Utrecht was de opleving wel heel opvallend. De kerngedachte van Sint-Maarten, samen delen, heeft een eigentijdse vorm gekregen.

Organisatie

Sint Maartensberaad
Dr. J.P. Thijsselaan 65
3571 GM Utrecht
Website