Beschrijving

Pride Amsterdam is een festival om te vieren dat je kunt zijn wie je bent en mag houden van wie je wilt. Een weekend per jaar bepalen LHBT's (Lesbisch, Homo, Biseksueel en Transgender)  in de hoofdstad de norm. Opa’s en oma's met kleinkinderen in het roze gekleed en mensen met t-shirts als “my best friend is gay” of “gay for a day” zijn door de hele stad te zien. Het feit dat wij onze individuele vrijheid zo open en gezamenlijk met de rest van de stad kunnen vieren maakt dat veel grotere Prides als New York, Madrid en São Paulo jaloers zijn op Amsterdam.

"Pride Amsterdam is niet zomaar een evenement. Het staat symbool voor de open en tolerante stad die we willen zijn. We vieren de vrijheid jezelf te kunnen zijn. Al twintig jaar is de botenparade onlosmakelijk verbonden met Amsterdam en niet meer weg te denken uit onze binnenstad.” Met deze woorden liet wijlen burgemeester Eberhard van der Laan enkele malen weten hoe belangrijk hij de Pride vond voor zijn stad. En dat is het niet alleen voor de hoofdstad, maar ook voor de reputatie van Liberaal Nederland in het algemeen.

Sinds haar ontstaan in 1996 heeft onze Pride zich ontwikkeld tot een negendaagse festival en is uitgegroeid tot een van de beste en grootste vieringen in zijn soort, wereldwijd. De stad verandert in een regenboog van evenementen met dansfeesten, filmfestivals, sportevenementen, debat en cultuur, een PrideWalk met aansluitende Rainbow Park en in het slotweekend gaat letterlijk en figuurlijk het dak eraf met op meerdere locaties buitenpodia.

Het jaarlijkse hoogte punt is natuurlijk de wereld beroemde en unieke Canal Parade bestaande uit een bonte stoet van 80 boten en honderduizenden enthousiaste en kleurijk uitgedoste bezoekers. Nergens op de wereld wordt Pride op zo'n schaal op het water gevierd als in Amsterdam. Het is een belevenis die elke LHBT'er een keer in zijn leven wil hebben meegemaakt. Na een tocht van 6 km en 2 uur lang te zijn toegejuicht hebben de meeste internationale LHBT activisten ook weer hoop en energie voor de emancipatie strijd in eigen land. 

 

Beoefenaars en betrokkenen

Pride Amsterdam bestaat 22 jaar en is van 1996 t/m 2005 georganiseerd door Stichting Gay Business Amsterdam (GBA) van 2006 t/m 2013 door Stichting ProGay en sinds 2014 door Stichting Amsterdam Gay Pride (AGP).  Om de drie jaar bepaalt de gemeente wie Pride mag organiseren. Na de concessie 2014-2016 waren er voor het eerst in de geschiedenis geen concurrerende aanvragen en is de concessie voor 2017-2019 automatisch naar AGP gegaan. Vanwege de ontwikkeling van een nieuw evenementenbeleid is het nog onduidelijk hoe en in welke vorm de gemeente in de toekomst de Pride zal vergunnen.

Stichting Amsterdam Gay Pride is een non-profitorganisatie die streeft naar emancipatie, sociale, maatschappelijke en juridische gelijkwaardigheid en acceptatie van homo’s, biseksuelen en lesbiennes en ook voor hen die zich niet aan maatschappelijke dominante genderrollen willen of kunnen conformeren (zoals mannelijke vrouwen, vrouwelijke mannen en queers) of bij wie het geslacht waarmee men geboren is niet klopt met hoe men zich voelt (zoals transgenders). Om dat te bereiken is zichtbaarheid van diversiteit noodzakelijk. What you see can’t be ignored.

Stichting Amsterdam Gay Pride is de spin in het web van organisaties en bedrijven die samenwerken aan de totstandkoming van het festival. Voor de invulling van het festival wordt gewerkt met de volgende commissies; Feesten, Botenparade, PrideWalk, Kunst & Cultuur, Sports & Pride, Women & Pride, Youth & Pride, SeniorPride, TransPride en Corporates & Pride. De commissies maken zich sterk voor een op hun doelgroep toegespitst activiteiten aanbod en zorgen voor meer zichtbaarheid van diezelfde doelgroep. Commissies bestaan uit vertegenwoordigers van maatschappelijke organisaties en anders betrokken partijen.

 

Geschiedenis en ontwikkeling

In 1970, een jaar na de Stonewall-rellen, werd de eerste Gay Pride Parade ter wereld gehouden in New York. Na zeven jaar vond in Nederland de eerste grote demonstratie plaats, die georganiseerd werd door de Internationale Lesbische Alliantie. Dit werd een jaarlijks evenement dat sinds 1979 Roze Zaterdag heet en elk jaar in een andere stad plaatsvindt. In tegenstelling tot Roze Zaterdag is Amsterdam Pride, zoals het evenement van 1996 tot 2006 heette, niet ontstaan als demonstratie of protestmars.

Amsterdam Pride was een feest, georganiseerd door homohoreca-ondernemers verenigd in GBA, om Amsterdam als homo-uitgaansstad te promoten en de vrijheid en diversiteit van onze stad te vieren (wat nog steeds verankerd zit in het DNA van ons festival). Een cadeautje van de gay ondernemers aan de stad.  Vele jaren later is er emancipatoire inhoud aan de Pride toegevoegd en is het festival uitgegroeid van een evenement van een dag naar een internationaal bekend LHBT-festival dat de diversiteit van de LHBT-gemeenschap tot uitdrukking brengt met sport, kunst en cultuur, roze kerkdiensten, manifestaties in diverse Amsterdamse stadsdelen en Lesbian, Senior en Trans Pride. Vanwege die ontwikkeling ontving de Pride in 2014 de Bob Angelo Penning van het COC.

Sinds het drama tijdens de Love Parade in Duisburg (2010) zijn de veiligheids- en crowdmanagement kosten meer dan verviervoudigd terwijl het aantal schouders om die lasten te dragen meer dan gehalveerd zijn.  Daardoor is het niet meer mogelijk om alle kosten nog enkel op de LHBT ondernemers hun schouders te laten rusten en te verwachten dat de Pride nog steeds een cadeautje van hen aan de stad is.

De reden van het dalend aantal LHBT zaken is niet alleen te wijten aan een falend gemeentebeleid, zoals velen beweren, of door het internet en Grindr. Het succes van de eigen emancipatie heeft ook voor veel verandering gezorgd. Homo’s zijn gaan trouwen, hebben kinderen gekregen en hebben gekozen voor het huisje-boompje-beestje-concept waarin minder ruimte is voor het nachtleven. En als men uitgaat, getrouwd of niet, kiest men steeds vaker voor een “hetero” etablissement. Verder heeft de homo-emancipatie in het buitenland ook niet stil gestaan en zijn LHBT’s in steeds meer landen welkom op vakantie. Wat door de komst van low cost carriers en Airbnb ook nog eens betaalbaarder is dan ooit. Voor hetzelfde geld gaat men een weekend stappen in Berlijn of Barcelona.

Tegelijkertijd zitten we in een fase waarin homo-activisme zich niet meer op de politiek hoeft te richten maar vooral op werkgevers en sportbonden. Dit gebeurt veelal van binnenuit en het resultaat daarvan zien we de laatste jaren meevaren in de botenparade. De trotse roze werknemersverenigingen van multinationals. We zijn hen niet alleen dankbaar omdat zij met hun brede schouders de Pride nog mogelijk maken, maar vooral omdat zij daarmee bijdragen aan de “sociale norm” dat het normaal is om discriminatie van LHBT’s af te keuren.

 

Contact

Stichting Amsterdam Gay Pride
Korte Leidsedwarsstraat 12
1017RC Amsterdam
Noord Holland
Nederland
Website