Beschrijving

Hierbij willen wij, Stichting Meer Dan Babi Pangang, het gerecht Babi Pangang aanmelden als cultureel erfgoed. Sinds het ontstaan van het gerecht, omtrent de jaren ’60, is het niet meer weg te denken uit de Nederlandse huishoudens. Het is een van de bekendste, zo niet het bekendste gerecht van de lokale dorp Chinees, die dreigt te verdwijnen uit het Nederlandse straatbeeld. In 2008 telde Nederland 2.123 Chin. Ind. Restaurants en is het in 2017 teruggelopen naar 1.734. Het sluiten van deze restaurants bedreigt daarom ook het bestaan van de babi pangang. Uit verschillende hoeken, zoals food trendwatchers die wij hebben geïnterviewd, wordt er ook voorspeld dat de Babi Pangang daadwerkelijk zal verdwijnen. De babi pangang is een gerecht waarbij verschillende culturen gemoeid zijn, de Chinese, de Indonesische en de Nederlandse en wat ook alleen heeft kunnen ontstaan met deze specifieke kruisbestuiving. De babi pangang is daarom een authentiek gerecht in zijn eigen soort wat ook alleen in Nederland te vinden is.

Beoefenaars en betrokkenen

Stichting Meer Dan Babi Pangang bestaat uit 3 bestuursleden. In-Soo Radstake, (Zuid-Korea,voorzitter, filmproducent en cultureel ondernemer) Julie Ng (Hong Kong, secretaris, documentaireregisseur), San Fu Maltha (Indonesië, penningmeester, filmproducent en filmdistributeur). Het doel van de stichting is het leveren van een bijdrage aan het ontdekken, ontwikkelen, begeleiden en promoten van nieuwe diverse stemmen, makers, kunstenaars, designers etc. vanuit de Aziatische gemeenschap, en het als platform en agentschap opereren ten behoeve van de verdere promotie van Aziatische cultuur in de breedste zin van het woord door middel van het zichtbaar maken van het aanwezige talent en de aanwezige producties.

In de basis zijn de huidige Chinese restauranthouders degenen die het immaterieel erfgoed levend houden en doorgeven, en de Nederlandse consument die het blijft eten en bestellen. Vanuit onze stichting willen we hier de aandacht op houden, zodat het nooit verloren zal gaan.

Geschiedenis en ontwikkeling

De naam babi pangang komt van de Maleis/Indonesische woorden babi (varken) en panggang (geroosterd). Door deze brede benaming kan het duiden op verschillende lokale gerechten uit het Maleisische taalgebied. Ook worden in Maleisië en Indonesië met babi panggang Chinese vormen van geroosterd varkensvlees aangeduid zoals char siew, of 叉燒 in het Vermoedelijk stamt het gerecht uit China, waar het geroosterd buikspek betrof. In Indonesië is de babi panggang vooral bekend zoals die wordt bereid door het overwegend christelijke Batak volk, dat rondom het Tobameer in Noord-Sumatra woont, waarbij gemarineerd varkensvlees boven een houtskoolvuur wordt geroosterd. Het wordt gegeten met een saus gemaakt van varkensbloed of met een sambal van szechuanpeper.

Uit krantenarchieven blijkt dat het gerecht al voor 1900 door Chinezen in Indonesië bereid werd. Het is dus niet pas in Nederland ontstaan, zoals soms geloofd wordt. Rond 1900 was het gerecht ook populair bij de Nederlanders die in de grote Javaanse steden woonden. De zoetzure tomaat- en gembersaus die men Chinees-Indische restaurants in Nederland meestal bij het gerecht serveert, wordt voor het eerst in 1933 vermeld. Ook zij is dus geen Nederlandse uitvinding. Varianten die in plaats van spek ander vlees gebruiken zijn wel in Nederland ontstaan. Door de stijgende welvaart na de Tweede Wereldoorlog werd spek als armeluiskost gezien. Chinese restaurants vervingen het daarom door "beter" vlees.

Contact

Stichting Meer dan Babi Pangang
Van Ostadestraat 193C
1073TM Amsterdam
Noord-Holland
Website